header

Vragensteller

12 maart 2012

Elk kind is nieuwsgierig. Wanneer je een kind nieuwsgierig maakt kun je kennis delen. Elk kind wil weten wat er achter de gesloten deur verborgen is. Elk kind op zijn beurt stelt onverwachte vragen. Soms leidt nieuwsgierigheid wel tot een héél vreemd en daardoor geweldig gesprek.
Zo maar, op een maandagmorgen zo tegen half negen.

'Meester, wat doe je?,' vraagt Koos wanneer ik met een bezem door de gang loop.

'Ik loop met een bezem naar buiten', zeg ik.
'Ja, ha ha, dat zie ik ook', zegt Koos en schudt meewarig zijn hoofd. 'Wat ga je doen dan?'

Ik kijk hem aan.
'Ik ga oefenen voor majorette. Oh nee, eigenlijk probeer ik om de bezem op mijn vinger te laten staan.'

'Ja ja', mompelt Koos. Hij kijkt me aan en ik zie dat hij twijfelt.

'Dan niet!', mompel ik.

'Waarom ga je dat oefenen dan?'

'Ze hebben me voor het Russisch staatscircus gevraagd', antwoord ik zonder een spier te verrekken.

'Oh', zegt Koos. Ik loop naar buiten en Koos volgt me.

Ik zucht en veeg even later wat zand van de stoep.

'Het was wel smerig hè?, vraagt hij serieus.

Ik kijk hem aan en knik.

'Moet je bij het circus ook zand vegen?'

Verwonderd kijk ik Koos aan.

'Ja, de hele piste moet elke dag worden geveegd.'

'Dat kun je wel goed hè meester?', vraagt Koos guitig.

'Zeg dat wel. En weet je? Ik heb het hier geleerd.'

Even kijkt Koos me aan met zijn gezicht een beetje scheef.
'Als ik bij het circus wil werken, moet ik dan ook eerst leren vegen?'

Ik knip.

'Ja zeker.'

'Moet ik dan ook eerst meester worden, meester!', vraagt hij er direct achter aan.

'Ja', roep ik.

'Dan kom ik nooit van mijn leven in het circus terecht.'

Koos kijkt guitig over zijn bril.

'Wat wil je eigenlijk worden dan?'

Daar hoeft Koos niet lang over na te denken.
'Vragensteller!', zegt hij.

'Vragensteller?', vraag ik verbaasd.

'Ja, dan hoef ik nooit meer antwoord te geven.'

De hele verdere dag ben ik van slag door het geweldige antwoord.  
Wanneer ik Koos later die dag tegenkom glimlach ik.

'Dag vragensteller', zeg ik en ik glimlach.

'Hoi meester veger van het circus', lacht hij terug.

 

 

  

Jelte van der Kooi is schrijver, trainer en coach.  Hij schrijft deze stukjes omdat hij wil laten zien hoe geweldig het vak van leerkracht en directeur is.

« Terug naar column overzicht